|
گرامي باد صدمين سالگرد ۸ مارس، روز همبستگي زنان جهان کميسيون زنان سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران امسال ۸ مارس، روز جهاني همبستگي زنان، صدساله شد. صد سال از مبارزه براي برابري جنسيتي ميگذرد. مبارزهاي که در هر گوشه از کره خاکي، رنگ و بوي بومي خود را داشته و در عين حال هر روز همبستهتر و جهانيتر گشته است. از داشتن حق راي که زنان در سايه مبارزات خويش در کشورهاي مختلف در طول اين صد سال به آن دست يافتهاند، تا برابري در شغل و دستمزد، حق طلاق، حق حضانت فرزندان، حق کار در رشتههاي مختلف و... مسائلي بوده که موضوع مبارزه و تلاش جنبش زنان در سراسر دنيا بوده و هست. جنبشي که با توجه به سطح پيشرفت دمکراسي در هر کشور، خواستهاي گوناگوني را مطرح و براي رسيدن به آنها تلاش کرده است؛ فعاليتي که امروز در بيشتر کشورهاي جهان تغيير قوانين به نفع برابرحقوقي زنان، دستاورد آن بوده است و الهامبخش مبارزات زنان در هرگوشه جهان است. در کشور ما نيز گرچه جنبش زنان از تاريخي طولاني برخوردار است، اما همچون مبارزه براي دمکراسي در ايران، دستخوش فراز و نشيبهائي بوده است. اين جنبش در دورههاي کوتاه آزادي، شکفته شده و راه مستقل خود را ادامه داده و در دورههاي بلندتر سرکوب و استبداد، دچار محدوديت گشته و گاها جثه ضعيف آن در مقابل تشکيلاتهاي دولتي و فرمايشي، از اظهار وجود محروم شده است. اما امروز در آستانه صدمين سالگرد ۸ مارس، بهجرات ميتوان گفت که مبارزات زنان در ايران به مرحله جديدي پاي گذاشته و به يک جنبش اجتماعي مطرح و غيرقابل حذف در سطح کشور ما فراروئيده است. جنبشي که با مقاومت در برابر محدوديت هر چه بيشتر عليه زنان و دخالتهاي روزمره در زندگي خصوصي و اجتماعي آنان، هر روز ابعاد وسيعتري ميگيرد. اما به تناسب رشد اين جنبش، تهديد و سرکوب آن نيز، بخصوص پس از برسر کار آمدن دولت احمدي نژاد، هر روز سيستماتيک تر شده است و اخيرا از جمله با اجراي طرح «امنيت اجتماعي»، فشار براي هرچه محدودتر کردن حضور زنان در عرصه اجتماعي و دخالت در حيطه زندگي خصوصي آنان وسيعتر گشته است. در سالي که گذشت ما شاهد دستگيري و زندان تعداد زيادي از زنان روزنامه نگار، وبلاگ نويس، وکيل، دانشجو و فعالان زن، از جمله فعالين «کمپين يک ميليون امضا» و... بوده ايم که يا با وثيقههاي سنگين از زندان آزاد شدهاند و يا تعدادي از آنها هنوز در زندان بسر برده و منتظر پايان دوره محکوميت يا تشکيل دادگاه خود هستند. علاوه بر اين، ما شاهديم که اخيرا طرحهاي جديدي براي اعمال تبعيض هرچه بيشتر عليه زنان در حال بررسي و تصويب است. طرح سهميهبندي جنسيتي براي شرکت زنان در کنکور دانشگاه و تفکيک جنسيتي در کتابهاي درسي حتي در سطح ابتدائي، تنها نمونههائي از آن هستند. حضور روزافزون زنان در دانشگاههاي سراسر ايران در رشتههاي مختلف و ورود هرچه بيشتر آنان به بازار کار و عرصه فعاليتهاي اجتماعي، دولت مردسالار را به فکر چاره جوئي انداخته است تا از همان سنين دبستان، تبعيض جنسيتي را در ذهن آنان شکل دهد. اما عليرغم موج وسيع سرکوب و اعمال تبعيض عليه زنان براي فرستادن آنان به چهارديواري خانه، مبارزات و تلاشهاي زنان براي احقاق حقوق برابر، ادامه يافته است. دستگيري، شلاق و زندان، هيچ کدام نه تنها نتوانسته عزم زنان را در رسيدن به حقوق خويش سست کند، بلکه آنها را در ادامه مبارزاتشان مصممتر نيز ساخته است. کم نيستند زناني که پس از آزادي از زندان، دوباره با کولهباري از تجارب جديدتر، به تلاشهاي خود براي رهائي از وضعيت موجود ادامه دادهاند. صفوف زنان کشور ما عليرغم همه اين فشارها، امروز بيش از گذشته متحد گشته و مبارزه براي برابري اجتماعي، عمق و دامنه بيشتري گرفته است. فعالين جنبش زنان در پي دستيابي به روشهاي جديدتر، با طرح سوالاتي که بر پايه تجربيات تاکنوني ميباشد، در جستجوي يافتن امکاناتي جديد براي پاسخگويي به نيازهاي اين جنبش روبهرشد ميباشند. امروز، مبارزات روبهرشد زنان کشور ما، موج عظيمي از پشتيباني را نه فقط در داخل ايران، بلکه در عرصه بينالمللي، در بين افکار عمومي جهانيان برانگيخته است. اعطاي جايزه اولاف پالمه به پروين اردلان يکي از فعالين «کمپين يک ميليون امضا» که از جمله دستگير شدگان زن بود، يکي از نمونههاي قدرداني و پشتيباني از مبارزات فعالين زن در ايران توسط جامعه بينالمللي است. ما ضمن شادباش صدسالگي ۸ مارس به زنان ايران و جهان، تلاشهاي همرزمانمان در راه رسيدن به حقوق برابر و رفع تبعيض جنسيتي را ارج مينهيم و دست همه آنها را در تلاش براي رسيدن به خواستهاي جنبش زنان و ايراني آزاد ميفشاريم. اسفند ۱۳۸٦ _ مارس ۲۰۰۸ |