|
دختران با دنياي كار آشنا ميشوند
كارا الايمو ترجمه: مهرزاد غنيپور سال 2007، آخرين سالي است كه بنياد زنان، برنامهء ابداعياش يعني «روز آشنايي دختران و پسران با محيط كار» را به اجرا درميآورد. اين برنامه كه امسال 35 ميليون نفر در آن شركت كردند، طي 15 سال از برنامهاي جنجالبرانگيز به برنامهاي تاثيرگذار تبديل شده است. از هر 10 نفر آمريكايي، هشت نفر برنامهء ابداعي بنياد زنان، يعني روز آشنايي دختران و پسران با محيط كار را ميشناسند. اين بنياد كه در نيويورك واقع شده در سال 1993 براي اولين بار اين برنامه را اجرا كرد و تاكنون نيز هر ساله در چهارمين پنجشنبهء ماه آوريل اين برنامه را برگزار كرده تا سطح آگاهي عمومي را نسبت به نقش زنان در محيطهاي كاري افزايش دهد و از سوي ديگر شرايطي را براي دختران فراهم كند كه بتوانند محيط كاري آيندهء خود را از نزديك لمس كنند. اين برنامه از سال 2003 شامل حال پسران نيز شد. امسال آخرين سالي است كه بنياد زنان به اين برنامه كه يكي از موفقترين برنامههاي ملي است نظارت دارد. زيرا قرار است بنياد، اين مسووليت را به مشاوران با تجربهء اين برنامه بسپارد. سارا گاد، مدير عامل بنياد زنان ميگويد: «تاكنون حمايتهاي گستردهاي از برنامهء آشنايي دختران و پسران با محيطهاي كاري شده بهطوري كه اين برنامه ديگر بدون كمك بنياد هم ميتواند به كار خود ادامه دهد.» كارولين مكككوين، از مشاوان باتجربهء اين برنامه و مدير موسسهء غيردولتي توسعهء منابع انساني از اين پس قرار است مسووليت اجراي اين برنامه را به عهده بگيرد. هم اكنون بودجهء 500 هزار دلاري اين برنامه صرف توسعهء برنامههاي آموزشي براي شركتكنندگان و كاركنان، ترميم حقوق و دستمزد كاركنان، تدوين برنامهء بازاريابي و آشنا كردن كودكان بيسرپرست و بيسرپناه با كارفرمايان در جهت آيندهء شغلي آنها ميشود. تاثير متقابل شركتهاي تجاري _و جوانان بر هم ماريا ويلسون از بنيانگذاران اين پروژه ميگويد: «اين برنامه همانطور كه بر جواناني كه از شركتها بازديد ميكنند، تاثير ميگذارد براي شركتها هم مفيد است.» او ميگويد: «يك گروه از دختران اهل هاييتي به دفتر تحريريهء روزنامهء معروفي آمدند. آنها پرسيدند كه چرا فقط مردان سفيدپوست به تهيهء خبر مشغولند. در واقع، اين سوال توجه همه را به خود جلب كرد.» ويلسون كه در سال 1998 نيز سازماني را براي تشويق فعاليتهاي سياسي زنان تاسيس كرده ميگويد: «تعداد اندك زنان در موقعيتهاي برتر شغلي به ويژه در حوزهء سياست و تجارت در آمريكا نشان ميدهد كه اين برنامهء ابداعي هنوز به هدفش دست نيافته است.» او ميگويد: «هنوز موقعيتهاي زيادي هست كه دخترانمان بايد به آن موقعيتها دست پيدا كنند.» كيم هوريهان 41 ساله اهل نيويورك معتقد است اين تجربه كه در سالهاي اوليهء اجراي اين برنامه توانست از محل كار مادرش، مدير يكي از سازمانهاي بهداشتي- درماني، ديدن كند، او را تشويق كرده كه تحصيلاتش را در رشتهء مديريت اجرايي ادامه دهد. هوريهان كه در آن زمان 26 سال داشت، ميگويد: «ديدن مادرم در جلسهء هيات مديره در كنار همكارانش و درك اين كه يك زن هم ميتواند در چنين موقعيتي باشد و كارش را خوب انجام دهد، تاثير مثبتي بر من گذاشت.» هوريهان اكنون مدير مالي شركت استاروود كپيتال گروپ است و در حال حاضر دو زن ديگر براي كارآموزي نزد او ميآيند. پر كردن شكاف جنسيتي نتيجهء دو تحقيق سبب تقويت اين پروژه شد. يكي از اين تحقيقات نشان ميداد كه دختران در دوران نوجواني، اعتماد به نفس خود را از دست ميدهند. نتيجهء تحقيق ديگر هم اين بود كه برنامههايي كه براي دختران آمريكايي طراحي شده در جهتي است كه بيشتر قصد جلوگيري از رفتارهاي پرخطر آنها را دارد تا اين كه دختران را تشويق كند كه جايگاه خود را در جامعه پيدا كنند. پس از اين كه يكي از مجلات در اولين سال اجراي برنامه 19933)، گزارشي دربارهء اين برنامه نوشت، سيل فكسها به دفتر بنياد زنان سرازير شد. دستگاه فكس مدام اشغال بود طوري كه كاركنان در آن چند روز نتوانستند فكسي به خارج از مركز بفرستند. پس از اين بود كه بنياد متوجه شد برنامهء آشنايي دختران با محيطهاي كاري بايد يك برنامهء ملي شود. در اين برنامه، جوانان تنها با فعاليت يك فرد در شركت آشنا نميشوند بلكه بنياد، شركتها را تشويق ميكند كه جوانان را در جريان همهء فعاليتهاي كاري شركت بگذارند. بنياد همچنين از شركتها ميخواهد كه جزوههايي هم براي جوانان تهيه كنند تا آنها متوجه ارتباط بين تحصيلات و شغل بشوند و در جريان روند كاري كل شركت قرار گيرند.مك ككوين كه در دومين سال اجراي برنامه با هدف توسعهء برنامه، عضو هيات مديرهء بنياد شد، ميگويد: «آن روزها هنوز استفاده از ايميل متداول نبود. 12 نفر تلفنچي داشتيم و آنها بيوقفه به تماسهاي تلفني جواب ميدادند. شركتها تماس ميگرفتند و ميپرسيدند كه چطور بايد براي بازديد آماده شوند و كاركنان بنياد هم به آنها توضيح ميدادند كه بازديدكنندهها در چه ردهء سني هستند و آنها چه جزوههايي را بايد آماده كنند. جنجالهاي آغاز كار در سالهاي اول اجراي اين برنامه، علاوه بر تماسهاي شركتكنندگان، تماسهاي ديگري هم با بنياد گرفته ميشد. مك ككوين ميگويد: «بعضي از مردان پيغامهاي تهديدكنندهاي ميگذاشتند. با اين مضمون كه شما بايد به زنان، خانهداري، آشپزي و تميز كردن خانه را ياد بدهيد. يك نفر هم چند بار تهديد كرده بود كه بنياد را نابود ميكند كه مجبور شدم شمارهاش را به پليس فدرال بدهم.» اين برنامه، به ويژه به خاطر شركت دختران در آن، جنجالهايي را به دنبال داشت.او كه معتقد است افزودن كلمهء «وپسران» به عنوان اين برنامه در سال 2003 تغيير بزرگي بوده ميگويد: «با اين كار، برنامهء جديدي آغاز شد با اين اعتقاد كه زنان و مردان هر دو بايد كار كنند تا بتوانند به تعادل بين شغل و خانواده برسند.» مك ككوين با استناد به گزارشها ميگويد: «پسراني كه در اين برنامه شركت كردند، براي اولين بار نسبت به حضور و نقش زنان در محيطهاي كاري آگاه شدند.» در سالهاي بعدي، مك ككوين تلاش كرد تا برنامه را به سمتي هدايت كند كه نيازهاي پسران جوان را جوابگو باشد به ويژه پسراني كه در خانوادههاي زن سرپرست هستند يا از تحصيلات خود عقب ماندهاند. برنامههاي دختران هم هنوز روي اين موضوع متمركز شده كه دختران بدانند كه ميتوانند در آينده مهندس شوند. مك ككوين ميگويد: «تماسهاي جنجالي و تهديدآميزي كه با ما گرفته ميشود و خواستار توقف برنامهء آشنايي دختران با محيطهاي كاري است، نشان ميدهد كه برنامه تا چه اندازه تاثيرگذار بوده است.» او در ادامه ميگويد: «از نظر من، اين حركت، يك حركت تاريخي است پيامهاي افراد به ما ميفهماند كه طرز فكر مردم چگونه است و اين برنامه چگونه ذهنيت مردم را تغيير ميدهد.» منبع: www.womensenews.org |
